Կինս մորս հետ յոլա չի գնում. Էն օրը եկավ նենց բան ասեց չգիտեմ ի՞նչ անեմ

55

Ծնողներիս միակ երեխեն եմ, աչքի լույսի պես են մեծացրել։ Համ մամաս համ պապաս աշխատել են ու ինձ ամեն ինչով ապահովել են, միասին տուն են ստեղծել։

Աշխարհով մեկ էին որ արդեն աղջիկ եմ գտել ու ուզում եմ ամուսնանամ։ Մայրս տանը նույնիսկ նոր վերանորոգում ծրագրեր, ուզում էր հարսիկի սրտով ձևափոխեր տան դիզայնը։
Բայց հերս տենց էլ չտեսավ հարսանիքս, հիվանդության պատճառով սիրտը չդիմացավ ու հանկարծամահ եղավ։ Մենք էլ ստիպված էինք հետաձգել հարսանիքը։

Ես նույնիսկ չէի էլ մտածում մորս թողնելու մասին, հատկապես հորիցս հետո գիտեի որ պիտի մեր հետ ապրի, հատկապես որ ապագա կնոջս հետ շատ ջերմ հարաբերություններ ունեին։

Բայց հիմա ամբողջ օրը տանը կռիվա։ Աղջիկս նոր ծնվել ու կինս ամբեղջ օրը տաննա անցկացնում։ Գործից գալիս եմ սաղ օրը կռիվա սարքում թե խիա մամաս աշխատում, առավոտյան հագնվում, խնամվում դուրսա գալիս, իսկ ինքը մնումա տանը ու տնային գործերն անում